HAVE ANY QUESTIONS? CLICK HERE
شنبه تا چهارشنبه 17 الی 21
Sat-Sun Closed
02188686154
تهران ابتدای سعادت آباد، چهار راه مسجد قدس، مجتمع پزشكي قدس

Breadcrumbs

روانشناسی کودک دبستانی

روانشناسی کودک دبستانی

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

روانشناسی کودک دبستانی ، هر چقدر آموزش در کودکی درست و بجا باشد، اثر به سزایی در موفقیت آینده فرد خواهد داشت. کودکان در تمام سنین، به خصوص در زمان رفتن به مدرسه لجباز هستند که علت اصلی آن ناشی از اضطراب و استرس رفتن به مدرسه است.

در این زمان روانشناسی کودک سطح پیچیده ای به خود می گیرد. کودک تا قبل رفتن به مدرسه، خیال می کند پادشاه است و هیچ اطلاعاتی از روابط گسترده اجتماعی ندارد. در این زمان کودک اعتماد به نفس بالایی دارد و خود را موفق می پندارد. اما زمان ورود به مدرسه همه چیز تغییر کرده و کودک با نکاتی در اجتماع مواجه می شود، که تا قبل از مدرسه از آن ها کاملاً بی خبر بود.

در لحظه ورود با بچه هایی روبه رو می شود که هم سن خود یا چندسالی از او بزرگتر هستند. کودکانی که هر کدام خصوصیات مخصو خود دارند؛ او کودکانی باهوش تر، زیباتر، فعال تر و زرنگ تر از خود را می یابد. همین مسئله باعث شده که سراسر وجود کودک پر از استرس شود. کودک این استرس را به صورت لجبازی، لوس شدن، عصبی شدن و شب ادراری نشان می دهد. این امور کاملاً غیر ارادی انجام می گیرد. اما والدین باید توجه داشته باشند که کودکان فقط قصد دارند فضایی جهت انجام امور خود پیدا کنند، نه اینکه با بزرگترها لجبازی کنند.

بچه ها زمانی که با کودکان دیگر شبیه به خود مواجه می شوند، سعی می کنند کارهای عجیب و غریب انجام داده یا کارهایی کنند که تا آن زمان انجام نداده اند تا به خود و همگی ثابت کنند با کودکان دیگر متفاوت هستند. یا از آن ها بهترند. در حقیقت کودک به دنبال گرفتن حق و حقوق خود از بزرگترهاست.

دوران دبستان به دلیل قرار گرفتن بین مرحله کودکی و بلوغ، برای بچه ها از جذابیت خاصی برخوردار نیست. کودکان در مدرسه چیزهای زیادی یاد می گیرند. آن ها می آموزند که نظرات خود را تغییر داده و دنیا اطراف خود را بهتر بشناسند. در این زمان اگر والدین حرفی بزنند آن ها قبول نمی کنند و می خواهند حرف خود را به کرسی بنشانند.

کودک در سه تا چهار سالگی با حرکات فیزیکی، دنیا پیرامون خود را می شناسد. اما در مدرسه با فکر کردن، سعی در شناختن بسیاری از امور دارد. پس والدین نباید از کارهای عجیب کودک خود در این دوران تعجب کنند. 

- کارهایی که والدین در زمان لجبازی کودک باید انجام دهند:

- درک کردن کودک و پذیرفتن نکاتی که در بالا اشاره شد.

- کودک دبستانی نباید در قالب برنامه جای گیرد.

- کودک باید تمام کارهایی را که درست بوده و علاقه مند به آن هاست را انجام دهد. 

- قوانین مشخص

علت اصلی لجبازی کودک در چیست ؟

یکی از علل اساسی، نبود قانون های مشخص و صریح است. عده ای از والدین در برخی از زمان ها قوانینی را برای فرزند وضع می کنند که کودک به راحتی در شرایط دیگر آن قانون ها را بر هم می زند. پس مادر و پدر باید قوانینی درست و همیشگی را برای کودک وضع کنند، تا همیشه آن را رعایت کرده و متوجه این نکته شوند که زندگی بدون برنامه و قانون رو به جلو نمی رود. مثلاً زمانی که کودک علاقه دارد بر سر میز دوستش بنشیند، نیاز به قوانینی است یا در زمان مهمانی قوانینی خاص وجود دارد. 

پس اگر از ابتدا والدین قوانینی را در اختیار کودک قرار داده و آن ها را به درستی تشریح کنند به صورتی که هیچ ابهامی در آن ها وجود نداشته باشد. کودک می آموزد؛ دنیا بر اساس قانون مندی خاصی آفریده شده و در هر زمان و مکان باید از قوانینی درست تبعیت کرد تا رفتار درستی داشت. در این شرایط کودک روز به روز به این قوانین علاقه بیشتری نشان می دهد. حتی در برخی مواقع لازم است، والدین بدانند که کودک با قوانین مشکلی دارد یا خیر.

تشویق کردن رفتارهای درست کودک

همانطور که کودک برای رفتارهای نادرستش باید مورد شماتت و تنبیه قرار گیرد، برای انجام کارهای درست نیز باید تشویق شود تا آن ها را تقویت کند. زمان انجام کار نادرست لازم به نصیحت و یا تحقیر نیست همین که کودک از جانب بزرگترها تأیید نشود، در یک چالش گیر می کند. اما بزرگترها باید سعی کنند حس بدی را که کودک دچار آن شده را به حداقل برسانند. همیشه والدین باید سعی کنند با کلمات محبت آمیز از رفتارهای درست کودک قدرانی کرده تا حس شکرگزاری در او تقویت شود.

پیدا کردن آرامش در خانه

همه انسان ها در مواقعی عصبی می شوند، چرا که در زمان کودکی علل آن ها ناشناخته مانده است. پس هر کودکی که سریع عصبی می شود، باید یاد بگیرد چگونه عصبانیتش را کنترل کند تا در بزرگسالی برایش مشکل آفرین نباشد. بهترین کار اینست؛ که والدین در منزل مکانی را  برای آرامش کودک در نظر بگیرند، تا هر زمانی که عصبانی شد به آن¬جا رفته و آرام گیرد. 

والدین باید توجه داشته باشند هر قانونی را که در منزل وضع کرده اند ابتدا باید خودشان آن را رعایت کنند تا کودک هم یاد بگیرد. همچنین والدین نباید با زور بچه را به انجام قوانین وادار کنند، بلکه باید با متانت و حالتی دوستانه با او رفتار کرده تا در آینده یاغی نشود و کارهایی که مادر و پدر از او خواسته اند را با مهر انجام دهد. 

باید این را به کودک یاد داد، که قوانین برای نظم دادن به زندگیست نه هدف زندگی. 

مد نظر قرار دادن موضوعات مهم

حیطه اختیاری که والدین برای کودک خود در نظر می گیرند باید طوری باشد که کودک توان حرکت داشته ، بدون اینکه مورد عتاب قرار گیرد یا اینکه والدین مدام او را کنترل کنند. اگر این کار را کنند کودک اعتماد به نفس خود را از دست می دهد.

خارج از منزل نیز نباید کودک دائماً تحت نظر والدین باشد، چرا که ممکن است هوش هیجانی خود را از دست داده و نتواند برای کوچکترین مسائل خود تصمیم درستی بگیرد و نتواند راه را از بیراهه تشخیص دهد. در این شرایط ممکن است کودک همیشه خود را متهم بداند و دچار استرس و روان پریشی شود. 

تعداد قوانین برای کودک در خانه

والدین نباید قوانین زیادی را برای کودک وضع کنند، تا کودک متضرر نشده و استرس به او وارد نشود.

1000 Characters left


riai-logo.png
تهران ابتدای سعادت آباد، چهار راه مسجد قدس، مجتمع پزشكي قدس، طبقه 3 واحد 15

گواهینامه ها

طراحی سایت و خدمات سئو توسط تیم سئو سئو هاما

Search