HAVE ANY QUESTIONS? CLICK HERE
شنبه تا چهارشنبه 17 الی 21
Sat-Sun Closed
02188686154
تهران ابتدای سعادت آباد، چهار راه مسجد قدس، مجتمع پزشكي قدس

Breadcrumbs

اختلال کمبود توجه در بزرگسالان

اختلال کمبود توجه در بزرگسالان

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

اختلال کمبود توجه در بزرگسالان ، تعریف: بیش فعالی یا اختلال نقص توجه نمونه ای از مشکلاتی ست که در کودکی به وجود می آید.

در این حالت پدر و مادر کودک، اطرافیان و معلمان کودک این علائم را در وی تشخیص می دهند:

فعالیت، جنب و جوش غیرطبیعی و زیادی دارد.

به آسانی حواسش پرت می شود و نمی تواند به طور روی یک کار تمرکز کند.

بدون فکر کردن یا برنامه ریزی و کاملا سریع دست به انجام کارها می زند و به اصطلاح تکانشی است.

داشتن تمرکز روی یک موضوع خاص برای این افراد بسیار مشکل است.

هر کدام از ما ممکن است نشانه های بالا را در خود بیابییم اما لزوما به این معنا نیست که ما به این اختلال دچار هستیم زیرا زمانی می توان گفت که شخص به این بیماری مبتلاست که علائم بالا باعث مختل شدن زندگی عادی ،کار یا تحصیل آن ها شود.

با گذشت زمان چه اتفاقی می افتد؟

ممکن است با افزایش سن بیش فعالی شخص کم تر شود اما دیگر علائم هم چنان ادامه می یابند. حتی امکان تشدید هم وجود دارد و زندگی فرد را از مسیر عادی خود خارج کنند در نتیجه این افراد دچار اضطراب، استرس و کمبود اعتماد به نفس شده و در یادگیری ارتباطات اجتماعی او نیز مشکل ایجاد می¬کنند. حتی گاهی مصرف بیش از حد مواد مخدر نیز در این افراد مشاهده می شود.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی چگونه تشخیص داده می شود؟

شما در هر سنی که هستید اگر علائم ذکر شده را در خود احساس می کنید باید با مراجعه به سرویس های خدمات سلامت روان کودکان و نوجوانان (CAMHS)  یا سرویس خدمات کودکان و انجام آزمون های تشخیصی که حدودا 1 الی 2 ساعت طول می کشد سلامت روان خود را محک بزنید. در این آزمون ها راجع به دوران کودکی، مشکلات، مسائل خانوادگی و دوران دبستان از شما سوال پرسیده می شود، اگر اختلالات فرد تا بزرگسالی ادامه یابد از سرویس های خدمات کودکان و نوجوانان به سرویس های خدمات بزرگسالان انتقال می یابد.

اگر اختلالات برای نخستین بار در سن بزرگسالی تشخیص داده شد، سلامت روان فرد توسط یک روانپزشک بررسی می¬شود، برداشت و درک روانپزشک از بیماری شخص شامل: بررسی علائم بیماری و سنجش میزان تداخلی است که این اختلال ها در زندگی فرد به وجود می آورند. 

 اختلال نقص توجه و بیش فعالی چقدر شایع است؟

این اختلال در مردان بیشتر از زنان بروز می¬کند.

از میان هر صد کودک در سنین دبستان حدودا 3 تا 5 نفر به این اختلال دچار هستند.

از هر سه کودک مبتلا به بیش فعالی بیش از 2 کودک این اختلالات را تا نوجوانی با خود به همراه می برد. همچنین از هر سه نفر مبتلا، دو نفر این تا سنین بزرگسالی دچار این اختلالات هستند

فرد مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه چه علائمی را تجربه می کند؟

این افراد عموما علائم زیر را دارند:

با کوچک ترین چیزی حواسشان از موضوع اصلی دور می¬شود. هم¬چنین به موضوعات جزئی دقتی نشان نمی¬دهند.

نمی توانند به صحبت های سایر افراد گوش دهند، مرتب حرف دیگران را قطع می کنند یا جمله¬های آن ها را کامل می¬کنند.

اطاعت از دستورات و راهنمایی¬های دیگران برایشان دشوار است.

نمی توانند برنامه هایشان را نظم و ترتیب دهند و اولویت بندی کنند و اغلب تعداد زیادی کار را باهم شروع می کنند بدون این که هیچ کدام را به اتمام برسانند.

نمی توانند مدت طولانی برای کاری منتظر بمانند.

این که برای مدت زمانی بی حرکت و آرام در جایی بمانند برایشان دشوار است.

همه چیز را به راحتی فراموش می کنند مثلا این که وسایلشان را آخرین بار کجا گذاشته اند.

به سرعت عصبانی و بی طاقت و بی حوصله می شوند خصوصا در مواقعی که برای مدتی اتفاق خاصی رخ نمی دهد.

بر افکارشان تسلط کافی ندارند و نمی توانند استرس خود را مهار کنند.

چون هر کاری را بدون فکر و با عجله انجام می دهند معمولا کارهایشان درست پیش نمی رود و سرخورده می شوند.

علت ایجاد اختلال نقص توجه و بیش فعالی چیست؟

در یک سوم موارد معمولا یکی از والدین علائمی از بیش فعالی را دارد و گفته می شود که ژن ها در بروز این بیماری نقش دارند.

اگر مادر هنگام بارداری و زایمان مشکلاتی داشته باشد احتمال رخ دادن این اختلال در نوزاد افزایش می یابد. این مشکلات شامل: مصرف مواد یا دارو حین بارداری، وزن کم نوزاد حین تولد، عفونت های مغزی ، تماس با سموم یا برخی شرایط استرس زا است.

گفته می شود که تفاوت هایی بین ساختمان مغز این افراد با افراد سالم وجود دارد اما گاهی اوقات احتمال بروز این اختلال زمانی بیشتر می شود که محیط زندگی فرد نیز این عوامل را تشدید کند.

داروها برای درمان این بیماری:

داروهایی همچون متیل فنیدات و دکس آمفتامین، ریتالین، کنسترا، آکواریوم و دکسدرین برای درمان این بیماری وجود دارد که سریعا اثر خود را اعمال می کنند اما به مرور و در طول شب اثرشان کاش یافته و به تدریج از بین می رود. این موضوع که چنین داروهایی برای درمان ADHD کارساز باشند کمی تعجب برانگیز است اما طبق مطالعاتی که انجام شده این موضوع صحت دارد. نوع دیگری نیز از داروها وجود دارد که اثرشان را به تدریج و آرام آرام روی فرد می گذارند و فقط باید یکبار در طول روز مصرف شوند؛ در کشور انگلیس این داروها در دسته داروهای«تحت کنترل» هستند چرا که ممکن است بعضی افراد از آن ها استفاده بی رویه داشته باشند.کم شدن وزن و اختلالات روانی از جمله پیامدهای این نوع داروهاست.درمان ها چقدر موثر هستند؟

طبق تحقیقات انجام شده، افراد مبتلا به این اختلالات، تنها از تعداد اندکی دارو می توانند استفاده کنند. تجویز این داروها به عهده روانپزشک است. همچنین روان پزشک باید مقدار مصرف را نیز مشخص کند چون معمولا دوز مصرف دارویی برای کودکان کمتر است.

چگونه می توانم به خودم کمک کنم؟

دیدتان را به محیط اطراف تغییر دهید. احساسات و نگرش خود را عوض کنید.

در مورد بیماری خود تحقیق کنید، در کتاب ها و اینترنت مطالب مفیدی راجع به این اختلال وجود دارد آن ها را مطالعه کرده تا آگاهی تان راجع به این بیماری بیشتر شود.

کارهایی که باعث تخلیه انرژی شما می شود و به شما آرامش می دهد را انجام دهید.

از معاشرت با افراد سیگاری، الکلی یا افرادی که استرس شما را افزایش می دهند پرهیز کنید. 

Gravatar
دیانا سارمی
سلام خسته نباشید چه افرادی دچار بیش فعالی در بزرگسالی می شوند ؟

1000 Characters left


riai-logo.png
تهران ابتدای سعادت آباد، چهار راه مسجد قدس، مجتمع پزشكي قدس، طبقه 3 واحد 15

گواهینامه ها

طراحی سایت و خدمات سئو توسط تیم سئو سئو هاما

Search